Είναι λίγη ώρα που επέστρεψα σπίτι.
Ήταν ένα δύσκολο Σπάρταθλο μου είπε ένας ξένος αθλητής, του είπα πως ποτέ το Σπάρταθλο δεν ήταν εύκολο. Συμφώνησε, είχαμε τερματίσει και οι δύο.
Τα συναισθήματα μου έντονα όπως είναι λογικό. Οι σκέψεις μου ακόμα περισσότερο.
Η δεύτερη μέρα του αγώνα ήταν για μένα δύσκολη. Μπήκα στη Σπάρτη περπατώντας και αυτό αργά, “καρφωμένος” στο δρόμο, σκέφτηκα πολλές φορές πως μπορεί να μην τα κατάφερνα φέτος.
Στο δρόμο κάθε φορά που ένας φίλος μου με πέρναγε τον φανταζόμουν να τερματίζει, χαιρόμουν με τη χαρά του. Εικόνες που έχω από τέτοιους φίλους μου με κάνουν να ανατριχιάζω.. Κάποιοι το έτρεξαν ή κατάφεραν για πρώτη τους φορά να τερματίσουν…τους κοίταζα με θαυμασμό.. Στο Σπάρταθλο ξεχνάς ποιος είσαι, αυτό που θαυμάζεις είναι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου.
Συνάντησα όμως και φίλους μου στο δρόμο, που δεν τα κατάφεραν.. κάποιοι από αυτούς με έκαναν να λυγίσω.. όπως στο ίδιο σημείο που πέρσι ανεβαίναμε με έναν Σπαρταθλητή τις τελευταίες ανηφόρες, στο ίδιο σημείο χθες με περίμενε να πει “κουράγιο Γιώργο” και ας είχε σταματήσει ο ίδιος από τη προηγούμενη μέρα…
Έχω βρεθεί σε αυτή τη πλευρά.. όμως με τις -λίγες μπροστά σε άλλους- συμμετοχές μου έχω συμπεράνει πως δεν είναι μόνο ο τερματισμός το Σπάρταθλο, και σίγουρα δεν είναι η πρόκριση ή η γραμμή της αφετηρίας που αρκετοί εκεί το εντοπίζουν.
Είναι αυτά που μόνος σου θα εντοπίσεις μέσα στον αγώνα θα καλλιεργήσεις ή χωρίς ιδιοτέλεια ,θα αφήσεις να σε καλλιεργήσουν και θα δεις ο,τι Σπάρταθλο δεν είναι η φωτογραφία στο πόδι του Βασιλιά ή ένα ακόμα παράσημο στο στήθος. Πηγαίνοντας στον τερματισμό ήμουν βουρκωμένος μέχρι να συναντηθούν οι ματιές μας με έναν σπουδαίο Σπαρταθλητή που ήταν ανάμεσα στο πλήθος. Συναντιόμαστε μια φορά το χρόνο. Πλησιάσαμε … αγκαλιαστήκαμε, κλάψαμε σκυμένοι, ξέσπασα σε βουβούς λυγμούς στα χέρια του.. με ένα νεύμα του μου είπε να προχωρήσω στον Βασιλιά . Νομίζω αυτό θα το θυμάμαι για πάντα. Άξιώθηκα να αγγίξω το άγαλμα ξανά. Αυτό δεν με κάνει καλύτερο από αυτούς που φέτος δεν το κατάφεραν… Η Ιδέα του Σπαρτάθλου επιβραβεύει άλλες αρετές.
Πρόχειρα κάποιες σκέψεις από τον αγώνα μου, για τα μηνύματα που πήρα, κυρίως για τα ευχαριστώ που οφείλω σε όσους που ακόμη και με τη σκέψη σας μόνο με βοηθήσατε, με κάνατε να νιώσω τόσα πολλά..
